“‘Bu kaçıncı?’ olm derler” dediler, “‘yine kapatırsın sen’ derler” dediler, ama yıldıramadılar. Sonunda yeniden açtım blogumu. Yine geçmişe sünger, yine temiz sayfa… Bu cidden son ama, valla bak.
Epeydir bir gaflet, bir dalalet almış başını gidiyordu bu ufacık bünyede. “Dur!” diyenleri dinlemedim, ama artık ben diyorum “dur!” diye kendime. Yaşantıma çeki düzen vermek namına, blogumu tekrardan açarak internet teknolojilerine tekrar dalıyor ve işime gücüme dört kolla sarılıyorum. Evet, bu sefer bunu başarıyorum.
Kendi kendime isyan ediyorum artık.
Görsel: caithness *